hoe geëmancipeerd mogen wij zijn?

In deze moderne tijd waarin we, allemaal geëmacipeerd zijn, ons zelf gelijk vinden aan de man, is de vraag hoe geëmancipeerd mogen wij zijn?
Een leuke collega komt p het idee om een biertje te gaa drinken, jas aan tas mee op naar de kroeg. Hij besteld, hij betaald, jij drinkt. Dit is het type man voor wie jij nooit mag betalen, terwijl dank zij deze geëmancipeerde wereld vrouwen ook goed verdienen en cariere maken met als gevolg dat in dit geval hij de helft minder verdient. Goed nog een biertje hij besteld jij wilt betalen, daar sta je dan met zn tweeën aan de bar beide met geld in je handen, hij met briefje van 20 jij van 10 en dan is daar die mannelijk barman. Die zijn geld aan neemt. Je wilt nog zeggen, neem het tientje, minder moeite met wisselgeld. En dan komt het, ja maar hij is de man. Mannen zijn dus minder geëmanciepeerd zijn dan ze denken. Je besluit er es naar te vragen, waarom betaal jij terwijl ik ook net zo goed kan betalen. De reactie is ja maar dit is anders.
Wat de moderne op geheel eigenwijse geëmancipeerde man wil zeggen is, ja hoor vrouwen mogen ook werken, ze mogen hun eigen leven hebben maar wij blijvende man. Omdat je geen zin hebt in een discusie lach je lief en stelt voor om een potje te gaan biljarten. Je hebt het voorbereid je staat al klaar met het kleingeld om het in het billiard te werpen, maar dan zie je hem naar zijn kleingeld zoeken. Je zegt nog ik heb het hier en stopt het vlug inhet billiard, hij loopt op je af en hij geeft je het kleingeld. Je bent een zelfstandig werkende vrouw en je mag nog niet eens het billiard betalen. Je besluit je er niet aan te storen en gaat door met spelen. Na een gezellig avondje onder weg naar huis schiet er een of ander konijn of wat dan ook uit de struikjes, je schrikt en dan lacht hij lief en legt een hand op je schouder, je bent zo zelfstandig dat een konijn je niet bang krijgt, maar toch die hand voelt warm en vertrouwd en vooral heel veilig. Toch blijf je denken ach hij wil zich stoer voordoen, maar wij geemancipeerde vrouwen kunnen zich toch zelf redden. Je schut zijn hand van je schouder en loopt met een ik kan de wereld aan glimlach naar huis, je voelt je goed en sterk, maar met een koude schouder. Je bent bij het gebouw waar je woont en hij loopt mee, laat je voor gaan in de lift, met een beetje afkeurende blik stap je de lift in, aan gekomen bij je voordeur vraag je hem binnen, nog een sigaretje je zet de radio met dolbi seround sound aan. Er zit een kleine ruis in, je bent hier al dagen mee bezig om het te verhelpen, maar het lukt steeds net niet, je moet iets veranderen maar je weet niet wat.Je Bent niet van plan dit tegen hem te zggen je hoopt dat hij he niet hoort, maar hij hoort het en loopt naar het appartaat. Hij kijkt er naar prutst er wat mee en vraagje waar je afstandsbediening is. Je legt hem uit dat de batterijen leeg waren en toen je er nieuwe in stopte dat hij het niet meer doen. Hij zegt laat es zien, heb je de batterijen er wel goed in gedaan. Je wilt de afstands bediening eigenlijk naar zn hoofd gooien maar als de batterijen er dan uitvalle kun je nooit meer bewijzen dat jij als geemacipeerde vrouw heus wel batterije in en afstands bedining kunt stoppen, je geeft hem dus de afstands bediening en kijkt met een blik van nou jongetje toch, ik ben niet dom. Oh ik ziehet al ze zitten er verkeerd om in. hij druk op een paar knopjes verwisseld twee kabels, zo zegt hij nou moet het goed zijn, je kijkt hem aan hij lacht, vrouwen kunnen niet zonder mannen, je lacht een beetje beschaamd en denkt misschien ben ik te geemancipeerd... Hij knipoogt en geeft een lucht kus. Hij stopt een cd in het apparaat en drukt op play en mijn perfecte soundsystem geeft nog een perfecter geluid, het liedje "I don't Need A Man" (pussycat dolls) klinkt beter dan ooit!